خشکی و دریا

کتاب خشکی و دریا نخستین‌بار در سال ۱۹۴۲ در اوج جنگ جهانی دوم منتشر شد. این اثر بازتاب‌دهنده دیدگاه کارل اشمیت درباره تاریخ جهان است؛ تاریخی که به تعبیر او «تاریخ نبرد قدرت‌های دریایی با قدرت‌های زمینی و قدرت‌های زمینی با قدرت‌های دریایی» است. اشمیت در این کتاب از خلال جنگ پلوپونزی تا گسترش استعمار اروپایی و مراحل زایش سرمایه‌داری، برداشت خود از تاریخ جهان را بسط می‌دهد. او در عین حال با رویکردی جدلی، آلمان نازی را به‌مثابه یک قدرت قاره‌ای و زمینی در برابر بریتانیا و ایالات متحده به‌عنوان دشمنان دریایی آن قرار می‌دهد. اشمیت در خشکی و دریا تفسیرهای خود را از خیزش و برآمدن ونیز، دزدی دریایی، انقلاب فضایی ناشی از گسترش استعمار اروپایی و ظهور امپراتوری بریتانیا عرضه می‌کند. او همچنین به خوانش و تفسیر آثار و اندیشه‌های متفکرانی با پیشینه‌های گوناگون می‌پردازد؛ از جمله سنکا، ویلیام شکسپیر، هرمان ملویل و بنجامین دیزرائیلی.